Her akşam aynı senaryo;
Sinek geliyor kafamda vızır vızır dolanıyor elimi atıyorum sinek avucuma hapsoluyor, tam avucumu sıkıp öldürecekken iç ses hemen dile geliyor "Can'ın Sahibi candan haberdar değil mi?" elim gevşiyor tam bırakacakken ikinci iç ses " bırakırsan yine bu akşam rahat yok diyor." elim sıkıca kapanıyor. Bu böyle kimbilir kaç kez devam ediyor ve çoğunlukla birinci iç ses galip geliyor ve sinek özgür kalıyor... Sonra ne mi oluyor? Tabiki sabaha kadar beni doğduğuma pişman ediyor nokta kadar yaratık... :))))
İşte kısaca hayat budur kötülük yapsan için koymaz, iyilik yapsan genellikle bu dünyada başına sıkıntı olur ama elhamdülillah bi umut daha var ki sıratta bide sineklerle uğraşmazsın :))))
